+32 9 334 94 70

December 2017

Monthly Archives

De Voetbalwet en het stadionverbod

Voor veel voetbalsupporters is de zogenaamde voetbalwet – en het bijhorend stadionverbod – welbekend. Indien een supporter bepaalde regels binnen het stadion of in de onmiddellijke omgeving van het stadion overtreedt  bestaat het risico dat hij gedurende een bepaalde periode geen toegang meer zal krijgen tot een stadion en dat hij hier bovenop een geldboete zal moeten betalen.

De toepasselijke wet betreft de wet van 21 december 1998 betreffende de veiligheid bij voetbalwedstrijden. De wet legt zowel verplichtingen op aan de supporters als aan de wedstrijdorganisatoren en de overkoepelende sportfederatie.

Op de volgende link hebben wij de voor voetbalsupporters relevante informatie gebundeld. Er wordt ingegaan op de verboden handelingen, de mogelijke sancties en de procedure:

 https://www.sportadvocaten.be/voetbalwet-stadionverbod/

 

 


Pers: In 2014 nog ritwinnaar in Togo, nu advocaat voor wielrenners

Een van onze advocaten kwam recent in de pers. Lees hieronder het artikel:

pers; nieuws;


Opinie: Het IOC en het WADA stellen hun vizier eindelijk scherper

Het WADA en nu ook het IOC hebben eindelijk hun tanden ontbloot. Na maanden aandringen vanwege het WADA heeft het IOC Rusland uitgesloten van de komende Olympische Spelen te Pyeongchang.  Tot voor kort schijnbaar onaantastbare personen zoals Vitaly Mutko kregen bovendien een levenslange schorsing opgelegd voor alle toekomstige Olympische Spelen.

Individuele Russische atleten zullen niettemin onder strikte voorwaarden aan de komende Spelen kunnen deelnemen. Hierbij zullen deze atleten evenwel niet voor Rusland maar voor het Olympisch team moeten aantreden. Hoe strikt deze voorwaarden zullen zijn staat nog niet vast en dit valt enigszins te betreuren. Het IOC heeft slechts een aantal richtinggevende principes aangaande deze voorwaarden meegedeeld. Bovendien zal het IOC, hoewel er een panel van deskundigen werd aangeduid, finaal en met een discretionaire bevoegdheid beslissen over de uiteindelijke toelating van de individuele atleet tot de Spelen.

Dat er een aantal zuivere atleten zullen worden geweigerd is eveneens erg waarschijnlijk en kan bekritiseerd worden. Toch moest er een afweging worden gemaakt tussen de bewezen feiten en de geloofwaardigheid van het IOC en de sport enerzijds en de kans op een aantal onterechte weigeringen anderzijds. Deze afweging doorstaat mijn inziens, wegens een gebrek aan alternatieve sancties, de test van de proportionaliteit.

De feiten zoals geschetst door de heer Rochenkov, de klokkenluider die de bal aan het rollen bracht, en nadien beschreven en onderzocht door Professor Richard McLaren, zijn hallucinant. Zo werd er tijdens de Olympische Spelen te Sotsji naast het officiële laboratorium een geheim laboratorium opgezet waarbij er, door middel van een gat in de muur, officiële positieve stalen werden verwisseld met vervalste negatieve stalen. Deze operatie zou onder meer met medewerking van de Russische geheime diensten hebben verlopen. Het rapport van 2 december 2017, in opdracht van het IOC, en op basis waarvan de uitsluiting van Rusland werd goedgekeurd, bevestigt deze feiten en stapelt de bewijzen op.

Samen met de maatregelen die door het IAAF, de wereldatletiekbond, werden genomen tijdens de Olympische Spelen in Brazilië, focust men zich met deze schorsing eindelijk en op grote schaal op de brede omgeving van de sporter. Deze evolutie kan enkel maar worden toegejuicht.

Het gebrek aan actiemiddelen tegen de omgeving van de sporter wordt immers sedert jaar en dag als een van de grootste tekortkomingen in de strijd tegen doping beschouwd. De omgeving en de begeleiding van de sporter speelt in veel gevallen een doorslaggevende rol in het al dan niet gebruiken van doping. In een omstandig aantal gevallen wordt de sporter omringd door personen die nog meer verblind zijn door de lokroep van het succes, de roem en het geld dan de sporter zelf. De druk die de sporter hierdoor ondervindt is in bepaalde gevallen zo groot dat de sporter hieronder bezwijkt. Sporters zijn vaak slechts pionnen op een groter schaakbord, en in dit geval waarschijnlijk Poetins schaakbord.

Hoewel de omgeving van de sporter, zoals trainers, dokters, familie of in dit geval vertegenwoordigers van een land, soms strafbaar wordt gesteld door middel van nationale wetgevingen viel (valt) zij meestal door de mazen van het net.

De eerlijkheid gebiedt er weliswaar op te wijzen dat deze gewijzigde focus op de omgeving van de sporter reeds in 2015 was waar te nemen toen de derde en meest recente WADA-code in werking trad. De WADA-code definieert doping en bepaalt de bijhorende bestraffingen en procedures. Deze code wordt beschouwd als het belangrijkste wapen in de strijd tegen doping en wordt gemonitord door het WADA. De code wordt door academici beschouwd als een vorm van zacht internationaal recht die over alle aangesloten landen en sportfederaties heen afdwingbaar is. Zo stelt het IOC de aanvaarding van de WADA-code als een voorwaarde om toegelaten te worden tot de Olympische Spelen.

Een van de meest ingrijpende wijzigingen in de nieuwe WADA-code was de opname van de omgeving van de sporter in de regelgeving. Er werd vooreerst een nieuwe dopingovertreding in het leven geroepen, artikel 2.10 van de WADA-code, die atleten verbiedt om zich te associëren met atleten of begeleidend personeel die eerder werden geschorst of veroordeeld wegens dopingovertredingen.  In tweede instantie werd er aan het begeleidend personeel van de sporter een verbod opgelegd om zelf en zonder geldige reden verboden stoffen of middelen te gebruiken en / of te bezitten.

Navraag leert evenwel dat deze bepalingen en bijhorende sancties amper of niet worden toegepast en dat het begeleidend personeel in veel gevallen buiten schot blijft. Dopingonderzoeken en -vervolgingen worden dan ook al te vaak, en al te gemakkelijk, enkel en alleen op de sporter toegespitst.

Deze tekst mag vanzelfsprekend niet worden beschouwd als een vrijbrief voor sporters, en sporters blijven bovenal baas van hun eigen lichaam en beslissingen. Er zou niettemin meer aandacht moeten zijn voor de context waarin een dopingovertreding zich heeft voorgedaan en in hoeverre de omgeving van de sporter een invloed heeft gehad. Het sanctioneren van deze omgeving, zijnde het begeleidend personeel, de familie of een overheid, zal bovendien een significant grotere impact hebben in de strijd tegen doping. Een strijd waar alle betrokken partijen belang bij hebben.

De beslissing van het IOC om eindelijk en op grote schaal het probleem bij de wortel aan te pakken is in zijn kern dan ook een goede beslissing. Of een eventueel hoger beroep van Rusland de sanctie alsnog kan opheffen of wijzigen zal de toekomst moeten uitwijzen.

Mathieu Baert schreef deze opinietekst in eigen naam. 

Klik hier voor meer informatie omtrent doping.


De sportmakelaar en voetbalmakelaar

Update: Vanaf 1 juni 2019 zijn er strengere regels in werking getreden voor sportmakelaars, waaronder voetbalmakelaars, ingevolge een decreet nieuw decreet van de Vlaamse overheid. Lees onze blogpost hierover.

De sportmakelaar / voetbalmakelaar

Een sportmakelaar, in dit geval de voetbalmakelaar, wordt door de grootste sportfederatie ter wereld, de FIFA, als volgt gedefinieerd: “een natuurlijk of rechtspersoon die ofwel voor een vergoeding ofwel gratis, spelers en/of clubs vertegenwoordigt in het kader van onderhandelingen met het oog op een tewerkstellingscontract of clubs vertegenwoordigt in de onderhandelingen met het oog op het afsluiten van een transferovereenkomst“. Afhankelijk van de instelling of sportfederatie kan de definitie van het begrip evenwel sterk variëren.

Algemeen kan worden gesteld dat een sportmakelaar een tussenpersoon betreft die optreedt tussen de sporter enerzijds en de derde zoals een sportclub, sponsor of een federatie anderzijds. Alhoewel deze taak de belangrijkste en hoofdactiviteit van de makelaar betreft, bieden sommige makelaars ook bijkomende diensten aan.

Een makelaar kan met andere woorden een grote invloed uitoefenen. Dit betekent dat het als sporter of sportclub erg belangrijk is om nauwkeurig na te gaan of een makelaar noodzakelijk is, met welke makelaar U samenwerkt en welke taken U wilt toevertrouwen aan de makelaar. Wat dit laatste betreft kan het aangewezen zijn, gelet op het mogelijk belangenconflict en om een extra controlefunctie te creëren, om een derde aan te duiden voor de financiële en juridische begeleiding. Waar een makelaar van groot belang kan zijn, lopen de belangen tussen de makelaar en de sporter niet altijd 100% gelijk.

Sportmakelaars werken doorgaans met een commissie die wordt berekend als een percentage van de transfersom, de onderhandelde vergoedingen of het loon. De bijkomende diensten die worden verleend door de makelaar worden ofwel verrekend binnen deze commissie ofwel bekostigd door een bijkomende vergoeding.

Dat de impact van sportmakelaars en hun vergoedingen niet te onderschatten valt blijkt niet in het minst uit de omzetten die in deze sector worden gehaald. Forbes berekende dat de 40 grootste ondernemingen in deze sector in 2016 een som van 2,1 miljard dollar aan commissies ontvingen. In België ontvingen de voetbalmakelaars voor het seizoen 2015-2016 volgens de Koninklijke Belgische Voetbalbond exact 22.380.807,12 euro aan commissies.

Vanuit deze optiek is het belangrijk om als sporter of sportclub op de hoogte te zijn van de rechten en verplichtingen die U dienaangaande hebt.

 

De rechten en verplichtingen van de sporter en de sportmakelaar

De bemiddelingsactiviteiten van de makelaar, zijnde het onderhandelen bij transfers en het zoeken van een club dan wel speler, vallen integraal onder de definitie van de private arbeidsbemiddeling zoals opgenomen in artikel 1 van het Decreet van 10 december 2010 betreffende de private arbeidsbemiddeling. Het desbetreffend decreet betreffende de private arbeidsbemiddeling dient  nageleefd te worden en regelt een aantal belangrijke rechten en verplichtingen.

Het Decreet is van toepassing van zodra er activiteiten van arbeidsbemiddeling worden uitgevoerd in het Vlaamse Gewest, ongeacht waar het arbeidsbemiddelingsbureau – oftewel de sportmakelaar – gevestigd is. Het arbeidsbemiddelingsbureau – de sportmakelaar – moet volgens het Vlaams Decreet niet erkend zijn (dit kan evenwel vereist worden door de sportfederatie in kwestie). Er moet niettemin voldaan worden aan artikel 5 van het decreet die een lijst van voorwaarden voor het arbeidsbemiddelingsbureau opstelt. De sociale en fiscale verplichtingen moeten worden opgevolgd (art.5, 4°), de zaakvoerders mogen niet eerder veroordeeld zijn wegens financiële misdrijven (art. 5, 3°), de werknemer (sporter) dient objectief en respectvol behandeld te worden (art. 5,7°), etc.

In principe mag het arbeidsbemiddelingsbureau geen vergoeding vragen van de werknemer .Voor sporters is hierbij een uitzondering voorzien waardoor makelaars ook van de sportbeoefenaar een vergoeding mag vragen. In het licht hiervan heeft de decreetgever een aantal belangrijke bijkomende verplichtingen voor de makelaar opgenomen.

Zo wordt de berekening van het commissieloon voor de bemiddeling van de betaalde sportbeoefenaar vastgelegd. Het commissieloon wordt berekend op het voorziene totale brutojaarinkomen van de betaalde sportbeoefenaar voor de totale duur van het contract.

De makelaar kan – volgens art.8 van het decreet – slechts een vergoeding eisen – en dit op straffe van een gevangenisstraf en/of geldboete – in de volgende gevallen:

  • Het commissieloon wordt vooraf vastgelegd in een schriftelijke overeenkomst tussen het bureau en de opdrachtgever. Als de private arbeidsbemiddeling wordt aangeboden samen met andere diensten, wordt het commissieloon voor de verschillende diensten afzonderlijk vastgelegd;
  • De werknemer stemt uitdrukkelijk en voorafgaandelijk in met het commissieloon;
  • Alle partijen beschikken over een origineel exemplaar van deze overeenkomst.

De belangrijkste rechten van de sporter kunnen echter worden teruggevonden in artikel 5,16° en art. 5.20° van het Decreet.

Volgens art.5,16° is er een verbod op exclusiviteit, hetgeen betekent dat de makelaar niet contractueel kan vastleggen dat de sporter ook op hem beroep zal doen bij een volgende bemiddeling.

Art. 5.20° stelt dat de makelaar geen vergoeding kan eisen als de sporter de bemiddeling of de samenwerking vroegtijdig wenst te beëindigen of niet wenst in te gaan op een voorstel van de makelaar.

Dit betekent concreet dat de sporter op elk ogenblik zijn contract met de sportmakelaar kan beëindigen. Hierbij dient evenwel te worden opgemerkt dat de makelaar met de sporter ook een overeenkomst kan hebben gesloten over andere diensten die niet onder het Decreet private arbeidsbemiddeling vallen.

 

De regelgeving van de sportfederaties

Alhoewel de nationale wetgeving (bv. wetten en decreten) prioritair is dienen ook de reglementen van nationale en internationale sportfederaties met betrekking tot makelaars te worden nagegaan .

Zo dienen makelaars die binnen het professioneel wielrennen wensen op te treden een door het UCI georganiseerd examen af te leggen. Na het slagen worden zij erkend door het UCI als UCI Riders’ Agent. De reglementering van de UCI – de Riders’ Agent Regulations – bepaalt op haar beurt in art.2 dat renners bij hun onderhandelingen met World Tour ploegen, professionele continentale ploegen of met wedstrijdorganisatoren enkel mogen worden bijgestaan door een erkende Riders’ Agent. De UCI voorziet evenwel een uitzondering voor advocaten.

De UCI voorziet in haar regelgeving bovendien een modelcontract waarbij er – ons inziens ongelukkig – uitsluitend een vergoeding wordt voorzien die een percentage bedraagt van het loon van de renner. Dit betekent dat de Riders’ Agents, ook indien zij enkel aanwezig waren bij de contractbesprekingen, vaak nog aanspraak kunnen maken op relatief hoge vergoedingen. Alhoewel Riders’ Agents vaak erg nuttig zijn, kan het vanuit deze optiek aan te raden zijn om in bepaalde gevallen enkel beroep te doen op een advocaat waarmee een eenmalige vergoeding kan worden afgesproken.

De FIFA op haar beurt schafte op 1 april 2015 het systeem van makelaarslicenties in het voetbal af. Op heden wordt er gewerkt met een systeem van registraties waarbij ook de transfers nauwkeurig dienen te worden geregistreerd.

Op de websites van de diverse sportfederaties kan meer informatie omtrent de specifieke regelgeving van de sportmakelaar worden teruggevonden.

 

Meer vragen of wenst U advies of bijstand van een advocaat? Aarzel niet om ons te raadplegen per telefoon (09/334.94.70), per e-mail (sport@everest-law.be) of via het contactformulier.