Preliminary
On Thursday, March 1, 2018, Everest Sport was represented at a symposium from the Sports Management Research Group of Ghent University, entitled “A 360° Perspective on Matchfixing”.
An extremely interesting lecture that also includes a study on Match Fixing in Flanders by Dr. Els De Waegeneer was explained. An excellent opportunity to briefly discuss this in more detail.
During the symposium and in the aforementioned study, match fixing was discussed in more detail. Match fixing or match fixing is just one form of corruption that occurs within sport. A common division that is made is the distinction between match fixing and management corruption.
Management corruption
Management corruption involves corrupt behavior within the level of the sports federation or organization, without the direct intention of falsifying the game or sports results. Examples are numerous and have recently been extensively discussed in the media. For example, the allocation of the Football World Cup in Russia (2018) and Qatar (2022) is shrouded in suspicion. There are strong suspicions that several members of FIFA’s executive committee may have received bribes in exchange for a vote on the allocation of the World Cup. (HARDYNS, W. and DORMAELS, A., “abuses in football: much more than just supporter violence”, Order of the Day, 2015, 79).
Match-fixing / Match-fixing
According to Prof. Spapens (and the Council of Europe) is match-fixing or match-fixing”an intentional arrangement, act or omission to obtain a false change in the result or outcome of a sports competition in order to partially or completely remove the unpredictable character of the aforementioned sports competition with the aim of obtaining an unjustified advantage for himself or for third parties.” (loosely translated)
In concrete terms, bribery can be done, among other things, by bribing referees or players by paying money, by paying in kind or by placing moral coercion (presentation by Prof. Spapens dd. March 1, 2018).
.
There are admittedly many possibilities. For example, another form of race fixing – well known in cycling – is the agreement that within a limited leading group the winner pays the losers. Although in many cases the best rider wins, the riders at the front of the race are motivated not to play poker and stay ahead. In this sense, the race is “rigged” since without the relevant agreement, the leading group could be overtaken by the peloton.
.
Match-fixing can then be divided into sports-related match-fixing and gambling-related match-fixing. In the first case, the bribery is done with a sporting objective, for example trying to obtain a promotion or avoid relegation. In the second case, the bribery occurs because money was bet on a specific victory, score or event.
.
In het desbetreffend onderzoek werd 5,9% van de ondervraagden benaderd om een wedstrijd te vervalsen. In 72,2% van de gevallen was het vermijden van een degradatie de reden tot de mogelijke wedstrijdvervalsing. Dit toont aan dat er sprake is van een reëel probleem (presentatie door Dr. De Waegeneer dd. 1 maart 2018).
.
Strafrechtelijk instrumentarium
Inleiding
Alhoewel er velen van mening zijn dat er geen voldoende juridisch kader is om corruptie in sport aan te pakken, zijn er mijn inziens niettemin een aantal handvatten binnen het Strafwetboek om de problematiek te benaderen. De toepassing en de efficiëntie hangt vanzelfsprekend af van de prioriteit die de politiek en het Openbaar Ministerie hieraan wenst te geven. Bovendien zijn een aantal, veeleer beperkte, wijzigingen aangewezen.
Private omkoping
In eerste instantie kan er bij wedstrijdvervalsing, matchfixing of managementcorruptie worden teruggegrepen naar het misdrijf passieve en actieve private omkoping dat wordt strafbaar gesteld in het artikel 504bis Strafwetboek:
§ 1. Passieve private omkoping bestaat in het feit dat een persoon die bestuurder of zaakvoerder van een rechtspersoon, lasthebber of aangestelde van een rechtspersoon of van een natuurlijke persoon is, rechtstreeks of door tussenpersonen, voor zichzelf of voor een derde, een aanbod, een belofte of [een voordeel van welke aard dan ook vraagt, aanneemt of ontvangt], om zonder medeweten en zonder machtiging van, naar gelang van het geval, de raad van bestuur of de algemene vergadering, de lastgever of de werkgever, een handeling van zijn functie of een door zijn functie vergemakkelijkte handeling te verrichten of na te laten.
§ 2. Actieve private omkoping bestaat in het rechtstreeks of door tussenpersonen voorstellen aan een persoon die bestuurder of zaakvoerder van een rechtspersoon, lasthebber of aangestelde van een rechtspersoon of van een natuurlijke persoon is, van een aanbod, een belofte of een voordeel van welke aard dan ook voor zichzelf of voor een derde om zonder medeweten en zonder machtiging van, naar gelang van het geval, de raad van bestuur of de algemene vergadering, de lastgever of de werkgever, een handeling van zijn functie of een door zijn functie vergemakkelijkte handeling te verrichten of na te laten.
Er kunnen conform artikel 504ter straffen worden opgelegd van 6 maanden tot drie jaar gevangenisstraf en een geldboete van 100,00 EUR tot 100.000,00 EUR (vermenigvuldigd met de opdeciemen).
De beschrijving van het misdrijf is vrij voor zich sprekend. Er dienen evenwel een aantal belangrijke kanttekeningen te worden gemaakt.
Vooreerst betreft de omgekochte een "bestuurder, zaakvoerder, lasthebber of aangestelde" van een rechtspersoon of een natuurlijke persoon. Voor professionele sporters of trainers etc. die verbonden zijn door een arbeidsovereenkomst lijkt er geen twijfel over te bestaan dat zij onder deze definitie, als aangestelde, kunnen worden begrepen. Ook sporters, trainers of anderen die verbonden zijn met de club en het statuut van zelfstandige hebben, worden beschouwd als "aangestelde" (Gedr. St., Senaat, 1997-98, nr. 1-107/4, 18).
Enkel voor de amateursporter of vrijwilliger – die geen aangestelde is – zou er kunnen worden geargumenteerd dat men niet onder de desbetreffende definitie valt. Dit kan mijn inziens terecht aanleiding geven tot interpretatieve juridische discussies.
In de voorbereidende werken werd niettemin geoordeeld dat ook amateursporters onder de toepassing van art. 504bis Strafwetboek vallen (Gedr. St, Senaat, 1997-98, nr. 1-107/5, 8 en 18 en Gedr. St. , Kamer, 1997-98, nr. 1664/3, 12.). En ook in de rechtsleer heeft men de definitie verruimd en stelt men dat "de private omkoping iedere persoon kan beogen die ten aanzien van een natuurlijke persoon of een rechtspersoon een bepaalde functie heeft (DEWANDELEER, D., Omkoping, Postal Memorialis. Lexicon strafrecht, strafvordering en bijzondere wetten , O91/01 – O91/21 (22p.)).
Daarnaast betreft één van de essentiële bestanddelen dat de omkoping gebeurt zonder medeweten en zonder machtiging van de raad van bestuur of van de algemene vergadering. Indien de omkoping met andere woorden gepleegd wordt met medeweten of goedkeuring van de Raad van Bestuur of van de Algemene Vergadering, kan er theoretisch geen sprake zijn van het desbetreffend misdrijf. Om dit te voorkomen kan de Algemene Vergadering erg duidelijk in haar statuten (en tevens in haar gedragscode, huishoudelijk reglement, etc.) opnemen dat omkoping (wedstrijdvervalsing / managementcorruptie) binnen haar club (vennootschap / vereniging) ten allen tijde wordt afgekeurd en nooit zal/kan worden gemachtigd door de raad van bestuur of de algemene vergadering. Een goede en precieze omschrijving van de verboden gestelde handelingen is aangewezen.
Oplichting
Ook het misdrijf oplichting zal in gevallen van omkoping in de sport vaak worden toegepast. Dit misdrijf vindt men terug in het artikel 496 Strafwetboek:
"Hij die, met het oogmerk om zich een zaak toe te eigenen die aan een ander toebehoort, zich gelden, roerende goederen, verbintenissen, kwijtingen, schuldbevrijdingen doet afgeven of leveren, hetzij door het gebruik maken van valse namen of valse hoedanigheden, hetzij door het aanwenden van listige kunstgrepen om te doen geloven aan het bestaan van valse ondernemingen, van een denkbeeldige macht of van een denkbeeldig krediet, om een goede afloop, een ongeval of enige andere hersenschimmige gebeurtenis te doen verwachten of te doen vrezen of om op andere wijze misbruik te maken van het vertrouwen of van de lichtgelovigheid, wordt gestraft met gevangenisstraf van een maand tot vijf jaar en met geldboete van zesentwintig [euro] tot drieduizend [euro]."
This article can mainly be applied to the briber and only to a lesser extent to the (passive) athlete.
Extortion
Finally, Article 470 of the Criminal Code regarding extortion will also apply in certain cases of corruption in sports:
“The penalties provided for in Article 468 shall be punished as if he had committed a theft by force or threat, if he extorts with the aid of force or threat, either moneys, valuables, movable objects, debt instruments, bills, promissory notes, discharges, or the signing or issuance of any document that implies or brings about an obligation, disposition or discharge of debt.”
The case law explicitly understands moral coercion below:
‘That threat concerns any means of moral coercion that gives rise to fear of an immediate evil. The evil against which one cannot defend oneself, in the mind of the victim, corresponds to this‘ (Cass. 26 April 1989,R.D.P. 1989,772,note)
Here too, it should be noted that this article of the Criminal Code will mainly apply to the briber and less to the (passive) bribed athlete.
Additional crimes
Once it has been established that persons have been guilty of match fixing or management corruption and that these facts qualify as one of the crimes described above (or other crimes), then these persons can in principle also be found guilty of so-called additional crimes.
This may mainly refer to the crime of money laundering in accordance with Article 505 of the Criminal Code. The crime of money laundering states, among other things: “healing of property taken, embezzled or obtained through crime or misdemeanor” punishable. As soon as the briber or the bribed player carries out transactions with the profits obtained from the bribe, money laundering may occur.
Decision
To date, there is no criminal offense that specifically relates to match fixing or corruption in sports as such.
However, there are possibilities to prosecute and, if necessary, punish persons guilty of the aforementioned facts.
Reference can mainly be made to the crime of private bribery, which is punishable by Article 504bis of the Criminal Code.
However, available judicial statistics show that in practice (and not only in relation to sports), this crime is only very rarely used and even less often leads to convictions. In 2013 and 2014, only 5 people and in 2015 14 people were convicted of private bribery. The outlier in 2015 was also a result of the extensive corruption case involving the Buildings Agency.
Despite promises from the Public Prosecution Service, these crimes are not yet a priority.